نینیهمراهکمربند ایمنی در بارداری؛ درست بستن آن و نکته‌های رانندگی ایمن
کمربند ایمنی اگر درست بسته شود، از شما و جنین محافظت می‌کند. در این مطلب می‌خوانید کمربند را کجای بدن ببندید، صندلی را چطور تنظیم کنید، سفر جاده‌ای را چطور بگذرانید و بعد از تصادف چه کنید.
اولین پرسش بسیاری از مادران باردار روی صندلی ماشین این است: «کمربند به شکمم فشار نمی‌آورد؟ نکند به جنین آسیب بزند؟» پاسخ پزشکان روشن است: کمربند ایمنی، به شرط اینکه درست بسته شود، هم از شما و هم از جنین محافظت می‌کند. در تصادف، بزرگ‌ترین خطر برای جنین آسیب دیدن مادر است و کمربند جلوی پرتاب شدن و برخورد بدن شما به فرمان، داشبورد یا شیشه را می‌گیرد. پس در تمام ماه‌های بارداری و در هر مسیری، کوتاه یا طولانی، کمربند را ببندید؛ چه راننده باشید و چه روی صندلی جلو یا عقب نشسته باشید.
کمربند را کجای بدن ببندیم؟
کمربند سه‌نقطه‌ای دو بخش دارد و هر کدام جای مشخصی دارد:
- بخش پایینی را زیر برآمدگی شکم بگذارید، طوری که روی استخوان‌های لگن و بالای ران‌ها قرار بگیرد. این بخش هرگز نباید از روی شکم یا بالای آن رد شود.
- بخش شانه‌ای را از روی شانه، از میان دو سینه و سپس از کنار برآمدگی شکم رد کنید. این بخش نباید روی گردن بیفتد یا پشت کمر و زیر بغل برود.
- کمربند را صاف کنید تا پیچ نخورده باشد و آن را طوری سفت کنید که شل نماند. کمربند شل در لحظه‌ی ترمز شدید دیر عمل می‌کند.
- پالتوی ضخیم فاصله‌ی کمربند با بدن را زیاد می‌کند؛ در ماشین بهتر است آن را دربیاورید.
تنظیم صندلی و کیسه‌ی هوا
وقتی شکم بزرگ‌تر می‌شود، فاصله‌ی آن با فرمان یا داشبورد اهمیت پیدا می‌کند. اگر رانندگی می‌کنید، صندلی را تا جایی که پاهایتان راحت به پدال‌ها برسد عقب بکشید تا میان شکم و فرمان حدود ۲۵ سانتی‌متر فاصله بماند. پشتی صندلی را کمی صاف‌تر کنید و اگر فرمان قابل تنظیم است، آن را رو به سینه کج کنید، نه رو به شکم. اگر مسافر هستید، صندلی جلو را تا جای ممکن عقب ببرید یا روی صندلی عقب بنشینید.
کیسه‌ی هوا را خاموش نکنید. کیسه‌ی هوا همراه با کمربند بهترین محافظت را ایجاد می‌کند و فاصله‌ی کافی از فرمان، خطر ضربه‌ی آن را کم می‌کند. کیسه‌ی هوا جایگزین کمربند نیست.
رانندگی در ماه‌های مختلف بارداری
در بارداری سالم، بیشتر مادران می‌توانند تا ماه‌های آخر رانندگی کنند، به شرط اینکه راحت پشت فرمان بنشینند و تمرکز کافی داشته باشند:
- در ماه‌های اول، خواب‌آلودگی و تهوع ممکن است تمرکز را کم کند؛ اگر حالتان خوب نیست، رانندگی را به دیگری بسپارید.
- در ماه‌های آخر، اگر شکم به فرمان نزدیک شده یا چرخاندن بدن برای دیدن اطراف سخت است، کمتر رانندگی کنید.
- پس از شروع دردهای زایمان یا پاره شدن کیسه‌ی آب، خودتان رانندگی نکنید.
- تا جای ممکن در شب و مسیرهای ناآشنا رانندگی نکنید و پشت فرمان با تلفن حرف نزنید.
سفرهای جاده‌ای طولانی
نشستن طولانی در بارداری جریان خون پاها را کند می‌کند و احتمال لخته شدن خون را بالا می‌برد. در سفرهای جاده‌ای، مثلاً رفتن به شهرستان یا سفر شمال، این کارها را انجام دهید:
- هر یک تا دو ساعت توقف کنید، چند دقیقه راه بروید و بدنتان را کش بدهید.
- آب کافی بنوشید؛ کم‌آبی ممکن است احتمال لخته شدن خون و سفت شدن رحم را بیشتر کند.
- هنگام نشستن، مچ پاها را بچرخانید و عضلات ساق را چند بار سفت و رها کنید.
- لباس گشاد و کفش راحت بپوشید و اگر پزشک جوراب واریس توصیه کرده، آن را به پا کنید.
- پرونده‌ی بارداری یا کارت مراقبت‌هایتان را همراه داشته باشید و بدانید در مسیر نزدیک‌ترین بیمارستان کجاست.
اگر بارداری پرخطر دارید، مثلاً خونریزی، جفت سرراهی یا سابقه‌ی زایمان زودرس، پیش از سفر طولانی با پزشک مشورت کنید.
بعد از تصادف، حتی اگر خفیف باشد
ممکن است تصادف کوچک باشد و هیچ دردی نداشته باشید. با این حال، پس از هر تصادف در بارداری، به‌ویژه از نیمه‌ی دوم به بعد، برای معاینه به بیمارستان بروید. ضربه‌ای که در ظاهر ساده است گاهی باعث جدا شدن بخشی از جفت از دیواره‌ی رحم می‌شود و نشانه‌هایش ممکن است چند ساعت بعد ظاهر شود. در بیمارستان معمولاً ضربان قلب جنین و انقباض‌های رحم برای مدتی پایش می‌شود. اگر گروه خونی شما منفی است، این را به کادر درمان بگویید تا درباره‌ی نیاز به آمپول مخصوص تصمیم بگیرند.
کی به پزشک مراجعه کنیم؟
پس از هر تصادف به بیمارستان بروید و اگر هر یک از این نشانه‌ها را دارید، با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید یا بی‌معطلی به زایشگاه بروید:
- خونریزی یا لکه‌بینی از واژن
- آبریزش یا خیس شدن ناگهانی لباس زیر
- درد شکم، کمردرد یا سفتی مداوم رحم که با استراحت آرام نمی‌شود
- انقباض‌های منظم پیش از موعد زایمان
- کم شدن یا قطع حرکت جنین
- سرگیجه، ضعف، رنگ‌پریدگی یا از حال رفتن
- درد، تورم و قرمزی یک ساق پا یا تنگی نفس ناگهانی پس از سفر طولانی