زانوی زخمی، تب نیمه‌شب، اسهال در سفر یا خراشی که کودک هنگام بازی برمی‌دارد، بخشی از زندگی هر خانواده‌ای است که بچه‌ی کوچک دارد. در این لحظه‌ها، داشتن یک جعبه‌ی کمک‌های اولیه‌ی مرتب که همه جایش را می‌دانند، کار را بسیار ساده‌تر می‌کند و دیگر لازم نیست نیمه‌شب دنبال دماسنج یا چسب زخم بگردید. این جعبه جای پزشک را نمی‌گیرد، اما کمک می‌کند در دقیقه‌های اول درست و آرام عمل کنید.

پایه‌ی جعبه: وسایلی که همیشه لازم است

دماسنج دیجیتال؛ دماسنج جیوه‌ای را کنار بگذارید، چون شکستنش خطرناک است.
گاز استریل در اندازه‌های مختلف برای پوشاندن زخم
چسب زخم در اندازه‌های کوچک و بزرگ
باند نواری و باند کشی برای بستن زخم یا پیچ‌خوردگی
چسب ضدحساسیت برای ثابت کردن گاز
سرم شست‌وشو برای تمیز کردن زخم و شستن چشم
محلول ضدعفونی ملایم برای اطراف زخم
قیچی سرگرد، موچین برای بیرون آوردن خار و دستکش یکبارمصرف
کیسه‌ی سرد یا کمپرس سرد آماده
پوآر بینی و قطره‌ی نمکی بینی برای شیرخوار

داروهایی که کنار جعبه نگه می‌دارید

جعبه‌ی خانه نباید انبار دارو باشد. فقط چند داروی ضروری را که پزشک برای کودکتان مناسب دانسته نگه دارید:

داروی تب‌بر مناسب سن کودک؛ مقدار و فاصله‌ی مصرف آن را با نظر پزشک و بر اساس وزن کودک بدانید و روی جعبه‌اش یادداشت کنید. به شیرخوار زیر سه ماه پیش از معاینه‌ی پزشک تب‌بر ندهید.
سرنگ یا پیمانه‌ی مخصوص همان دارو؛ قاشق آشپزخانه اندازه‌ی دقیقی ندارد و ممکن است مقدار دارو کم یا زیاد شود.
پودر او.آر.اس یا محلول جبران آب بدن برای اسهال و استفراغ؛ طرز تهیه‌ی آن را از روی بسته بخوانید و دقیق رعایت کنید.
داروهای همیشگی کودک، مثل اسپری آسم یا داروی حساسیت، اگر پزشک تجویز کرده است.

آسپرین را برای کودک نگه ندارید و آنتی‌بیوتیک باقی‌مانده از بیماری قبلی را دور بریزید؛ هیچ‌کدام را بدون نظر پزشک به کودک ندهید.

کارت اطلاعات اضطراری

یک کارت یا برگه در جعبه بگذارید که این‌ها روی آن نوشته شده باشد:

شماره‌های اضطراری: اورژانس ۱۱۵، مرکز اطلاع‌رسانی داروها و سموم ۱۹۰، آتش‌نشانی ۱۲۵ و پلیس ۱۱۰
شماره‌ی پزشک خانواده یا پزشک کودک و نزدیک‌ترین بیمارستان
گروه خونی اعضای خانواده
داروهایی که کودک مصرف می‌کند و حساسیت‌های دارویی و غذایی او
بیماری‌های زمینه‌ای و وزن تقریبی کودک

این کارت برای وقتی است که شما هول کرده‌اید یا پرستار، پدربزرگ یا مادربزرگ از کودک مراقبت می‌کنند.

نگهداری و بازبینی

جعبه را در جای خنک و خشک و دور از دسترس کودک بگذارید، مثلاً در قفسه‌ی بالای کمد. حمام به‌خاطر رطوبت جای مناسبی نیست.
همه‌ی بزرگسالان خانه باید بدانند جعبه کجاست.
هر چند ماه یک بار تاریخ انقضای داروها و سرم را بررسی کنید و هر وسیله‌ای را که استفاده کرده‌اید، زود جایگزین کنید.
داروی تاریخ‌گذشته را در سطل زباله‌ی معمولی یا دستشویی خالی نکنید؛ درباره‌ی دور ریختن امن آن از داروخانه بپرسید.

جعبه‌ی کوچک برای سفر

در سفر، یک نسخه‌ی کوچک‌تر از همین جعبه را همراه ببرید: دماسنج، چسب زخم، گاز، سرم شست‌وشو، داروی تب‌بر با سرنگش، پودر او.آر.اس و داروهای همیشگی کودک. در سفرهای تابستانی ضدآفتاب مناسب سن کودک را هم اضافه کنید. جعبه‌ی سفر را در کیف دستی نگه دارید، نه در صندوق عقب داغ یا چمدان تحویلی.

داشتن جعبه وقتی کامل است که بدانید با آن چه کنید. شرکت در یک دوره‌ی کوتاه کمک‌های اولیه، مثلاً در هلال احمر، به شما اعتمادبه‌نفس زیادی می‌دهد.

کی به پزشک مراجعه کنیم؟

جعبه‌ی کمک‌های اولیه برای مشکلات کوچک است. در این موارد کودک را نزد پزشک ببرید:

تب همراه با بی‌حالی یا تبی که بیش از سه روز طول بکشد
زخم عمیق، زخمی که لبه‌هایش باز می‌ماند یا زخم صورت
سوختگی تاول‌دار یا بزرگ‌تر از کف دست کودک
اسهال و استفراغی که با وجود محلول جبران آب بدن، کودک کم ادرار می‌کند یا بی‌حال است
قرمزی، تورم یا چرکی که در روزهای بعد بیشتر می‌شود

اگر شیرخوار زیر سه ماه تب ۳۸ درجه یا بیشتر دارد، خونریزی با فشار بند نمی‌آید یا کودک نفسش سخت است، فوراً با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. اگر دارویی از جعبه را خورده است، حتی اگر حالش خوب به نظر می‌رسد، همان لحظه با ۱۹۰ تماس بگیرید و اگر بی‌حال یا خواب‌آلود است، با ۱۱۵.