دروغ گفتن کودک پیشدبستانی؛ نشانهی مشکل است یا بخشی از رشد؟
بسیاری از دروغهای کودک زیر پنج سال خیالپردازی یا آرزوست و دروغهای بعدی اغلب از ترس تنبیه میآیند. پرهیز از بازجویی، قدردانی از راستگویی و الگو بودن والدین، راست گفتن را برای کودک امن میکند.
«من نریختم، خودش افتاد!» یا «امروز در مهد یک شیر واقعی دیدم!» شنیدن اولین دروغهای کودک خیلی از والدین را نگران میکند که نکند کودکشان دروغگو بار بیاید. اما دروغ گفتن در سالهای پیشدبستانی در بیشتر موارد نشانهی رشد ذهنی است، نه مشکل اخلاقی. کودک برای دروغ گفتن باید بفهمد که دیگران ذهنی جدا از ذهن او دارند و ممکن است چیزی را ندانند. آنچه اهمیت دارد، واکنش شماست؛ واکنشی که میتواند راستگویی را تقویت کند یا دروغ را.
در ادامهٔ این مطلب:
- خیال، آرزو یا دروغ؟
- دروغ اغلب از ترس میآید
- بهجای بازجویی چه کنیم؟
- راستگویی را خودتان نشان دهید
- کی نگران شویم؟
- جمعبندی
متن کامل با نینیهمراه پلاس در اپ باز میشود.